|
18 en 19 juli 2019 Dag 13 en 14 Ninh Binh - Vinh - Phong Nha Als we de treinreis willen boeken zien we dat een vierpersoons slaapcabine ook erg betaalbaar is, zeker overdag. Voor Richard is het fijn dat ie kan liggen en het is natuurlijk ook heerlijk rustig met z'n vieren in een cabine met airco. De treinrit naar Vinh doet er zo'n vier uur over. Voordat we vertrekken komt er nog een Vietnamese lerares bij ons langs met een aantal basisschool leerlingen. Of we zin hebben een beetje Engels met ze te praten zodat ze kunnen oefenen. De vragen zoals, wat eet je het liefst, wat vind je het mooiste land, wat zijn je hobby's, hebben ze op school al bedacht. Ik en Richard beginnen met een groepje kinderen te praten. Na ongeveer 20 minuten vinden de kinderen het wel genoeg en de lerares bedankt ons voor de gesprekken. ![]() Vinh is totaal geen toeristische plek en dat merken we gelijk aan de hotelkosten en uitgaven aan eten en drinken. Een 4 sterren hotel kost ons hier 24 euro per kamer en uitgebreid bij de KFC eten, kost een tientje voor 4 personen. Op loopafstand is een Big C gevestigd, een grote supermarkt. Daar slaan we weer wat drinken en stokbrood in. Tegenover ons hotel is een grote cinema. Voor 1,50 per kaartje en 0,38 cent voor een grote beker cola genieten we allemaal van de nieuwste Lion King! Blijkbaar is het hier geen hype zoals in de rest van de wereld. Vijf minuten voor het begin van de film zitten we nog steeds met z'n vieren in de grote zaal. Gelukkig komen er nog zo'n 10, 20 anderen opdagen. ![]() Ook zien we voor het eerst een grote groep Nederlanders. In ons hotel overnacht vannacht ook een groepreis van TUI. Op de beeldschermen werden de Nederlanders al van harte welkom geheten! De volgende ochtend gaan Niels en ik op stap om stokbrood en drinken voor onderweg te halen. Ook nemen we dan (natuurlijk) even een stop bij een StarBucks achtige koffietent. Die heb je hier op bijna elke hoek van de straat. Echt te lekker! Thuis ga je natuurlijk niet elke dag naar de Starbucks, maar als je voor een paar centen weer zo'n lekkere beker koude koffie of frappe kunt krijgen, hoeven we daar niet lang over na te denken. We zijn iets te vroeg, de winkel is nog net niet open. Via mijn Google Translate app vraag ik waar er een goeie apotheek zit. Die blijkt heel dichtbij. We kunnen er heen lopen en als we de verkeerde kant op dreigen te lopen, worden we gecorrigeerd. De man rijdt met de brommer met ons mee. Bij de apotheek informeren we wat we voor Richard het beste kunnen doen en kopen wat flesjes Oresol en probioticapoeder. Rond de middag vertrekt de trein naar Dong Hoi. Dit keer konden we geen 4 persoons cabine meer boeken, maar een 6 persoons. Wat we van te voren al bedacht hadden, klopt inderdaad: er schuift een Vietname familie naar binnen met 4 kinderen en zo ontzettend veel bagage dat het hele gangpad volgezet wordt en de tassen met kleding bij de jongens op bed komen. Ze hadden de bovenste bedden gekocht (de goedkoopste) en wilden Richard graag op het bovenste, derde bed hebben. Dat doen we niet, maar om ze tegemoet te komen, verhuizen J&N naar de bovenste twee beddden. De familie krijgt de middelste bedden. Ze hebben dan misschien veel spullen bij hun, het is een leuke familie die weinig lawaai maakt en dankbaar gebruik maakt van ons verlengsnoer met stoptcontacten. ![]() ![]() Dichtbij Dong Hoi ligt het National Park Phong Nha. Een enorm gebied wat bekend staat om de grote hoeveelheid grotten die nog niet eens zo lang geleden ontdekt zijn. Phong Nha is een toeristisch stadje en komt vriendeliijk over. Overal eettentjes, winkeltjes en alles volledig ingericht op toeristen. Die komen dan ook massaal op de grotten af! Wij hebben voor drie nachten een kamer gehuurd. we hadden een soort bungalow verwacht, maar het bleek een rechttoe- rechtaan hotelkamer te zijn. Het zwembad is prachtig en daar maken we gelijk gebruik van! De eerste avond eten we in het hotel, maar het was echt vreselijk. Er zat echt niets lekkers bij en de kwaliteit was niet wat we inmiddels gewend zijn in Vietnam. |
| |
|
|
|
|
|
|