Berggeiten langs de Colorado River

19 augustug 2018
Dag 13 Monticello - Rifle Gap State Park



De auto pakken we weer netjes in en dan is het tijd om te vertrekken uit dit prachtige huis. We rijden rond half negen weg. We hebben een lange rit van zo'n vier uur voor de boeg. We doen het rustig aan. Niels en ik hebben de Geocaching app op de telefoon gezet.

Bij Geocaching verstoppen mensen een waterdicht doosje met een namenboekje en meestal een klein aantal voorwerpen/presentjes erin die je kunt ruilen. De geografische coordinaten komen op de app te staan zodat je de locatie kunt vinden met je telefoon. Je weet dan ongeveer waar het doosje ligt maar moet dan nog goed zoeken in een gebied van ongeveer 10 bij 10 meter. Als je het gevonden hebt moet je je naam in het boekje schrijven en kun je een voorwerp/presentje ruilen. Ook zet je het in de app dat je 'm gevonden hebt.

We zien dat er aan de weg al eentje verstopt zit. Na niet al teveel moeite vinden we 'm in de struiken. Richard zag het bakje als eerste. Er zit niet veel bijzonders in, Niels schrijft zijn naam en datum op het briefje en dan leggen we het weer terug. Hij geeft via de app nog wel even een reactie aan de eigenaar. Het tupperware bakje ligt er al sinds 2010!


Tijd om nu echt verder te rijden. Vlak na Moab gaan we rechts af en rijden een prachtige route (128 East naar Grand Junction) langs de Colorado rivier. Aan beide kanten van de rivier hoge rode rotspaartijen. Al snel nemen we een koffiestop. De jongens willen graag zwemmen, maar dat is hier in verband met de sterke stroming verboden. Met de voeten in het water kan natuurlijk wel!

     

     

Aan de overkant van het water zien we een kudde berggeitjes lopen en ze gaan vlak voor ons water drinken. De geitjes schrikken van twee speedboten die vanuit Moab over het water scheuren. Nog een reden om niet te gaan zwemmen.....

We komen erachter dat de auto ook een "open dakje" heeft. Niels klimt tijdens het rijden op de stoelen om zo een filmpje vanuit het dakraam met de go-pro te maken. Benieuwd hoe die fimpjes geworden zijn!



     



Aangekomen in Grand Junction is het al een uur of 14.00 en we hebben grote trek. De mannen gaan bij de Wendy eten en ik haal een broodje bij de Subway. Helaas komt er net een bus vol Chinezen de Wendy binnen en moeten we zo'n drie kwartier op het eten wachten. Van de Go-Pro is een paar dagen geleden de selfiestick kapot gegaan, we kijken of we bij de Target nog een nieuwe kunnen vinden. Helaas niet eentje binnen ons budget, dus daarna richting de camping.

We rijden het laatste uurtje naar Rifle. We hebben geen koelkast, dus voor de dagelijks verse boodschappen stoppen we nog even in Rifle. De camping is daarna makkelijk te vinden. Eerst de tent opgezet en daarna hebben we de omgeving wat verkend. De camping ligt aan een heel groot meer. Door de droogte is er veel water verdampt. Bij het visitor center geven ze aan dat het veilig is om te zwemmen. Als de jongens richting het water lopen, zakken ze met de voeten in de zwarte slik. Ook zien we een paar kinderen in het water. Pikzwart van het slik. Daar willen we toch echt niet in zwemmen......Dat is wel een beetje een tegenvaller natuurlijk. Sta je aan een prachtig meer, kun je er niet in! En mijn telefoon heeft ook totaal geen bereik meer, dus internet via de hotspot is er ook niet meer bij.


     

Richard gaat spelletjes met ze doen, Yahtzee en balletje overgooien. Bij de eerste stop vanmorgen hebben ze een frisbee gevonden, nadat we hem schoongemaakt hebben, blijkt het een zeer goed te werken frisbee te zijn. Dus ook hier spelen ze wat mee. Het is om 20.15 al donker, we kruipen onze tent in en gaan wat lezen of muziek luisteren.

Zo rond een uur of tien, half elf schrik ik wakker, Richard is nog wakker. Een auto komt met grote snelheid ons padje op scheuren en staat vlak voor onze tent bij de wc´s stil. Vervolgens scheurt hij meerdere rondjes over het terrein. De man schreeuwt en is boos. Ik durf me niet te verroeren, Richard kijkt door het raampje. Richard hoort dat de camphost via een portophoon de politie belt. Even later komt de ranger met de auto aan en is er politie. Ik volg het niet helemaal, maar na een tijdje is het gelukkig weer helemaal rustig. Tijd om nu echt te gaan slapen!