|
|
12 augustug 2018 Dag 6 Salida - Black Canyon of the Gunnison We slapen heerlijk op de grote boxspringmatrassen en na het ontbijt pakken we de auto weer netjes in. We hadden gisteren best veel spullen bij onze voeten staan en als je wat langer moet rijden is dat niet prettig. Na een half uurtje rijden komen we bij onze eerste stop: de Monarch Pass. De Continental Divide tussen de Pacific en Atlantische Oceaan. Je kunt hier met een kabelbaantje nog verder omhoog. Het is een beetje een gammel bakje, maar na een kwartier staan we boven! Er is hier niet heel veel te doen, behalve van het uitzicht genieten en wat foto's maken. De jongens willen absoluut niet meer op de foto en doen er alles aan. Trui verkeerd om, bril op achterhoofd en petje verkeerd om, zo willen ze nog wel...    Je kunt met de kabelbaan naar beneden of lopend. Tegen de wil van de jongens in, lopen we naar beneden. Het is een makkelijke wandeling van een halfuurtje. Eenmaal beneden aangekomen gaan we naar de giftshop. Je merkt dat je behoorlijk hoog bent en dat de lucht ijl is en je snel buiten adem bent. Overal in de winkel staan stellages met spuitbusjes zuurstof en buiten op de muur waarschuwingsborden hoe je hoogteziekte herkend. In het restaurantje kun je op vertoon van het kabelbaanticket een zakje popcorn krijgen. Dit laten we ons goed smaken na de wandeling. De lunch eten we in een park in Gunnison, een uurtje rijden verderop. Er is een hele grote speeltuin en de jongens zijn daar natuurlijk al veel te groot voor, maar toch hangen ze nog wat aan een draaitoestel. Ik vang ondertussen een paar Pokemons, waaronder ook een Taurus. Deze kan ik alleen in Noord Amerika vangen, dus extra leuk dat ik deze tegenkwam! Dan is het toch echt tijd om naar de eerste camping te rijden. We gaan drie nachten overnachten in National Park Black Canyon of the Gunnison. Onze naam staat al op het naambordje bij de gereserveerde plek. We zetten de tent op en zien de eerste herten al lopen op de camping.   Als de tenst staat lopen we via een bergpad naar het Visitor Center. Beetje klimmen, beetje dalen. De uitzichten zijn echt prachtig, er zijn weinig bezoekers en we genieten ervan. In het Visitor Center draait een film van 20 minuten over het ontstaan van de Black Canyon en het resultaat van een aantal avonturiers die 100 jaar geleden zorgden voor de aanleg van een treinspoor en een tunnel. Het verhaal wordt spannend en indrukwekkend verteld en ook de jongens kijken aandachtig mee. Bij het Visitor Center is ook een prachtige lookout over de canyon. 
  Eenmaal weer terug op de camping begint het enorm te waaien en te regenen. We verplaatsen de tent wat meer naar de prikkelbosjes en zetten de auto als windvanger ervoor. We krijgen door de rotsige bodem er namelijk geen haring in...Door de wind waait er enorm veel stof op, buiten koken is echt geen optie meer. We duiken de tent in, eten wat crackers met een flesje water en vallen allemaal vrij snel in slaap. Van de vallende sterrenregen kunnen we helaas helemaal niks zien. |
 |
|
|
|
|
|
 |