Denver airport

9 augustug 2018 Dag 3 Frankfurt - Londen - Denver - Brighton De nacht is maar kort, om 4 uur opstaan en om 5 uur met de taxi mee. Er staan zelfs om vier uur 's ochtends verse (chocolade) croissants en bekers koffie en thee klaar. We zijn hier dik verwend. Gisteravond een heerlijk buffet gekregen. In de eetzaal kwamen we weer bekenden tegen. Een familie met 3 kinderen die nog steeeds op de wachtlijst voor Atlanta staan. Zij hebben nog geen duidelijkheid na twee dagen en moeten nog maar afwachten of ze donderdag thuis (USA) komen. Ook om half vijf komen we bekenden tegen, dit stel mag ook vandaag verder vliegen. Wat moet dit een ongelofelijke puzzel geweest zijn voor Lufthansa om iedereeen richting de USA te krijgen. Wij krijgen onze boardingpassen voor de vlucht naar Londen en voelen de vermoeidheid. In Nederland hadden we onze koffers op het laatste moment voorzien van een strip blauwe tape van de 3D printer. Om ze sneller te herkennen indien nodig. Niels zit voor het raam en ziet dankzij de opvallende blauwe tape een koffer van ons het vliegtuig ingaan. Dit stelt ons wel gerust. De vlucht naar Londen Heathrow verloopt prima en eenmaal in Londen krijgen we de volgende boardingpassen. We vliegen niet meer met Lufthansa, maar kunnen met British Airways mee. Helaas niet echt aansluitend, we moeten ons van half acht tot half vier maken op Heatrow. Ook hier weer megadrukte. We lezen, gamen en hangen wat rond. We zien een smartphone onbeheerd op een bankje liggen Als ik (Marloes) er later weer langs loop om naar het toilet te gaan, gaat de telefoon over. American Airlines zoekt samen met een vrouw haar toestel. Ik spreek af dat ik blijf zitten waar ik zit, paar minuten later komt er iemand van de beveiliging naar me toe met de vraag of ik tijd heb om te wachten, anders moeten ze het anders oplossen. Ik geef aan dat ik alle tijd heb. Na een halfuurtje komt er een beveiliger aanrennen met een emotionele vrouw. Ze vliegt me in de armen, zoent me en samen met de beveiliger rennen ze weer weg. Nooit een saai moment op een airport... De lunch nemen we in een bar, er is niet veel keuze in restaurants in het gedeelte waar we moeten wachten. De jongens vis en chips, wij een burger. Bij een koffietent vind ik nog een paar croissants voor de jongens voor de komende vlucht. Via de Pokemon Go app krijg ik door dat het buiten erg slecht weer is, maar we vertrekken gelukkig op tijd. Het is een oud vliegtuig en de schermpjes zijn klein en het beeld trilt. We maken er maar het beste van, eten is prima, we slapen af en toe een uurtje en na zo'n negen uren vliegen zijn we ineens in Denver! In Londen heb ik nog een hotel voor vanavond geboekt in de buurt van de autoverhuurder. Toen Niels een koffer zag en ook British Airways aangaf dat de koffers mee zouden komen, konden we dit wel regelen. Anders waren we dit geld ook weer kwijt en dat tikt wel aan met 4 personen ;-). De binnenkomst in Amerika verloopt electronisch, dat is nieuw voor ons. Paspoort in het apparaat, vingerafdruk maken, foto maken en dan komt er een ticket uit. Hiermee gaan we naar de douane-beambte, paar stempels in het paspoort en klaar! De bagage zien we dan al op de band komen en vrij snel hebben we alles. Snel naar een taxi en een halfuur later zijn we op onze hotelkamer. Snel wat eten en even in de Walmart gekeken of ze alle benodigde campingspullen hebben. Aan de horizon zien we de zon achter de Rocky Mountains verdwijnen en de lucht kleurt rood en paars. Prachtig! Dan ploffen we op bed, ook dit was weer een reisdag van zo'n 24 uur....In Nederland is het alweer 04.00 's ochtends. We zijn blij dat we na 72 uur onze bestemming hebben bereikt maar willen nu niets liever dan heel veel uren slapen............